Yemek yapmak

Yemek konusu bir hayli sıkıntılı bir durumdur aslında. Ne yapacağını bilememe, zaten benim gibi hafif kilolu ve göbekli bi insansan çok bi sıkıntılı olmakta..

Anti parantez, benim meşhur 4. Caddedeki büfeci amcamla, Ankara’ya döndüğümde büfeye girmek gibi bi hata yapınca, kilo muhabbetinden başladık. Tabi ben sağlıksız olduğumu düşünen birisi olarak, göbeğimin olmasından dolayı sıkıntımı dile getirmiştim. Hesap makinasını alıp, Boy / Kilo ölçülerimi alarak bi hesap yaptı, tam ne olduğunu şu an hatırlamıyorum (beni yine herzamanki gibi orada tutunca, unuttum), 2,55 mi 25,5 mu öyle birşey sonuç çıktı ve Dünya Sağlık Örgütünün ideal yayınladığı şeylere göre çok iyiymişim. Bi sevindim, bi üzüldüm. Hisler arasında karmaşa yaşadım gecenin 2′sinde.. Neyse.

Tek başıma kaldığım için, çok fazla yemek konusunda düşüncelere dalamıyorum, çünkü kim o yemeği yapacakta, ortalığı toparlayacakta, bulaşık yıkayacakta vs. vs. diye geçen süreçler içerisinde kendimi bulunca, yemeksepeti’nden sipariş veriyorum. Genellikle.

Bugün öğlen kalkınca akşam için yemek yapmaya karar verdim, tavuk kanat filan aldım (patatesleri hep unutuyorum, bu yüzden patatessiz oldu). Tabi eksik olan birşeyler hissedilince, “bu yemek beni kesmez” moduna girdim. Yanına bir de tarhana çorbası yaparım düşünceleriyle daldım mutfağa akşam. Yaparken en kötü şey, o mutfağı saran kokuyu içine çekmeniz ve o an sadece avcunuzu yalamanız. Benim için üzücü anlar, bu anlar.. Yemek yemeyi seven birine yapabilecek (hele de kendi tarafından) en kötü şey. Bu yüzden sanırım evde yemek yapmıyorum..

Kısacası; yaptım, yedim, çokta güzel olmuş, ellerime sağlık.

Bir gün, tarhana çorbası yaparken fotoğraflar çekip, sonra da yayınlayacağım sanırım..